posted on 11 Oct 2010 23:01 by suchan
เสียสละ
...
ความสุขบางสิ่งอาจต้องเเลกกับความเจ็บปวด
บางความเจ็บปวด ก็ไม่มีความสุขเเทรกซึมอยู่
เวลามีเรื่องไม่สบายใจ เเต่พูดออกไปไม่ได้
พยายามเเทบตายยังงัยก็จัดการตัวเองไม่ได้ซักที
เเต่พอได้พูดออกไปบ้าง กลับเพิ่งคิดได้ว่า
ไม่น่าเลยนะ... ไม่น่าพูดออกไปเลย
เก็บไว้คนเดียว ทรมานคนเดียวคงดีกว่า
...
เด๋วนี้อยากได้อะไรก็ต้องหาเองทำเอง
จะหน้าด้านขอร้องใครคงยาก ไม่ดีเเน่ๆ
บางที.. ก็อยากเป็นภาระ
บางที.. ก็ไม่ได้อยากเป็นภาระ
เลือกเวลาไม่ถูกจริงๆเเฮะ
ซื้อเอง หาเอง ได้เอง สบายใจกว่า
อย่างน้อย... ก็ยังได้อะไรมาบ้าง ดีกว่าไม่ได้เลย
...
เสียใจจัง
(อีกเเระ)
โอวาริ
posted on 25 Sep 2010 22:12 by suchan
งอแง
...
เหมือนกำลังถูกรักน้อยลง...
ความจริงคือเเค่คิดไปเอง (มั้ง)
ใจหนึ่งก็รู้ดีว่าไม่มีวันลดลง
เเต่อีกใจที่มักเรียกร้องความสนใจอยู่เสมอๆ
กลับบอกว่าไม่ได้ถูกรักเเบบวันก่อนๆ
รู้ว่ามันไม่หวานเเละสวยงามเหมือนวันเเรกๆ
ไอ้เราก็เป็นคนขี้เบื่อง่ายซะด้วยสิ
ตอนนี้เลยเเบบเหมือนใจอ่อนแอ โลเลง่าย
เป็นความจริงที่รับรู้เเต่ไม่เคยจะยอมรับมัน
ซักที
...
โอวาริ
posted on 10 Sep 2010 22:48 by suchan
เหงา
...
เหงา
เหงา
เหงาๆๆๆ
เหงาเเบบนี้ เเย่นะ
ใครทำดีด้วยนิดหน่อย อ่อนยวบเชียว
เฮ้อ...
อดทนได้ไม่นานหรอกนะ
โอวาริ
posted on 10 Aug 2010 22:01 by suchan
เหนื่อย
...
ไม่รู้จะพูดไรดี เหนื่อย คลับใกล้เปิดเเล้ว
เค้าท์ดาวน์ไม่ถึง 10 วัน เเทบจะเเยกร่างได้เเระ
ไอ้โน่นยังไม่เส็ด ไอ้นี่ไม่พร้อม งานเข้าตลอด
สมาชิก 4 คน เป็นบ้ากันเลยทีเดียว 5555+
4 คน ต่อห้องเเถวขนาด 2 ห้อง 6 ชั้น พระเจ้า...
วันๆ กองอยู่กะฝุ่นก่องสร้าง สี ทินเนอร์
จากที่เหม็นๆ ดมจนเริ่มชินไปหมดเเระ
ปวดหัวเเทน เหอๆ เเถมยังต้องเเปลงร่าง
เป็นเเม่บ้านไปในตัว พระเจ้า เหนื่อย เมื่อยไปหมด
พอเเระ สั้นๆ ง่วง เพลียมาก
โอวาริ
posted on 04 Aug 2010 14:30 by suchan
แค่หนักใจ
...
เมื่อเรื่องไม่เว้นวัน เหมือนวันไหนไม่มีเรื่อง
เหมือนไม่ใช่ชีวิตจริง ต้องเกิดอะไรบางอย่างขึ้นตลอด
เเล้วก็ต้องมาทำให้กลุ้มใจได้ตลอด
ล่าสุดเรื่องไอ่ตัวเล็ก บรรยายไม่ถูก
รู้เเค่ว่าห่วง เเต่เสือกมากไปเด๋วโดนด่ากลับ เหอๆ
พาลจะอารมณ์เสียเองเปล่าๆ เฮ้อออ
...
มีอะไรบางอย่างที่กลัว เเบบว่า กลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิด
บางสิ่งที่เกิดขึ้นเเล้วก็รู้ว่าไม่ควรกลัวมัน
เเต่ก็ใจบางเหลือเกินระยะหลัง ไม่สู้เอาซะเลย
เเบบนี้ จะรอดหรือวะชีวิตเเละอนาคต
...
ดีใจ ยังมีคนที่ชอบเราอยู่
แอบไปเห็นมีคนสนใจผลงานอยู่บ้าง
เเล้วก็แอบไปเห็นอีกว่าเขาชอบฟิคเราสุดๆ อิอิ
เเค่นี้ก็ดีใจเเล้ววว เเค่คนเดียว ก็ดีกว่าไม่มี
เหมือนเป็นกำลังใจ เล็กน้อย เเต่สัมผัสได้
มีความสุขได้ ยิ้มได้ อมยิ้มเล็กๆ อิอิ
เมื่อไหร่ไอ่ตัวเล็กจะเห็นความสำคัญของสิ่งเล็กๆ
นั้นมั่งว๊า... เหอๆๆ (พอเเระ เด๋วงานเข้ากุอีก)
...
ผ่านมาปีนึงเเระ เพิ่งจะรู้ตัว เร็วเหมือนกันนะ
เหมือนเพิ่งได้เจอกันไม่นานในงานอีเว้นนี่เอง
ดูมันช่างเเตกต่างกับหนึ่งปีที่เลวร้ายตอนนั้นจัง
เหมือนเเต่ละวันผ่านไปช้ามากมายเหลือเกิน
ที่เเตกต่างกันคือ ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม
ความใส่ใจเเละความเสมอต้นเสมอปลาย
ไม่ได้ทำให้หนักใจหรือทุกข์ใจอะไร
พยายามเอาความเข้าใจเป็นหลักไว้ก่อน
มีบ้างที่อารมณ์มาก่อน เเต่ก็น้อยนัก
จะขาดก็ความใส่ใจเล็กๆ ที่เขาคิดว่าเรื่องเล็ก
เเต่จริงๆ เป็นเรื่องใหญ่ของฉันเเละเธอ
ไม่เคยได้พูดตรงๆ เพราะอยากให้รู้ตัวเอง
เเต่จนวันนี้ ทุกวันนี้ ถ้าไม่พูด ก็คงไม่รู้
เเต่ก็ไม่รู้จะเอาโอกาสที่ไหนบอกดี
อย่างเรื่องบางเรื่อง ที่กุกังวลจนเเทบบ้า
เขากลับเมินไม่ค่อยใส่ใจ ทั้งที่พอสิ่งนั้นมันเกิด
ตนเองก็เดือดร้อน กลุ้มใจ ทุกข์
อยากจะย้อนถามนัก ทำไมไม่ใส่ใจเเต่เเรก
อย่างเรื่องเเม่ เเม่ไม่สบาย โอเค รู้กันว่าเป็นอะไร
รักษายากเเค่ไหน ต้องดูเเลเอาใจใส่เเค่ไหน
ใช้เงินขนาดไหน กลุ้มใจขนาดใจ ทุกข์ขนาดไหน
เดือดร้อนพาลมาเรื่องงานขนาดไหน
ทำไมดูไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่เลย
รู้เเค่ว่าอารมณ์เสียเเละหงุดหงิดเสมอ
เด๋วโมโหพยาบาล รำคาญคลินิค อยากจะถามชัดๆ
ว่ามีบทเรียนเเบบนี้เเล้ว ยังอยากจะเจออีกไหม
ที่พูดเหมือนยัยเเก่ นั่งบ่นเหมือนคุณเเม่
เพราะไม่อยากให้มาเกิดวัฎจักรเเบบนี้ซ้ำๆ อีก
ดูเเลตัวเองบ้าง รักษาสุขภาพตัวเองหน่อย
ใส่ใจเรื่องเล็กน้อย จะได้ไม่ต้องมาป่วย
ทำไมเหมือนไม่เเคร์เท่าไหร่เลยเเฮะ
มองข้ามความรู้สึกเวลาที่เเม่ป่วยอยู่รึเปล่า
ลืมหรือเปล่าว่านั่นทุกข์ เเล้วก็ม่บ่นกลุ้มใจ
เเล้วฉันจะช่วยได้มากขาดไหนกันล่ะ
นอกจากให้ระวังเเละดูเเลตัวเองใส่ใจตัวเอง
บ้างก้เท่านั้นเอง เป็นเรื่องง่ายที่ทำให้ยาก
เพราะกลัวการสูญเสีย ถึงได้ไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้น
ทุกวันนี้เหมือนใจว้าเหว่ พอคิดว่าจะต้องมีอะไรเกิด
ถึงได้บอกว่ากลัว กลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิด
เเต่รู้วึกเหมือนจะเกิด ไม่รู้ทำไม เเต่ใจมันคิด
เเต่ ณ จุดนี้ ก็มีหลายอย่างที่ดีชัดว่าดีขึ้น
ในหลายๆ เรื่อง ไม่เคยคิดว่าจะเปลี่ยนใจ
หรือเปลี่ยนความคิดใครที่เเน่วเเน่ได้ง่ายๆ
เเต่ก็ดีใจที่ตัวเองสามารถทำให้มีการเคลื่อนไหว
ไปในทางที่ดีขึ้นได้บ้าง ค่อยๆ ช้าๆ ทีละน้อย
มีโอกาสก็จะทำ จะค่อยๆ ลองดู เเม้จะยาก เหนื่อย
อ่อนล้ากับกำลังใจเหลือเกิน ก็นะ ก็เเค่..
ไม่อยากอยู่คนเดียว
...
คลับใกล้เปิดเเระ เด๋วได้ย้ายออฟฟิตเเระ
เหมือนมีอะไรต้องทำอีกเยอะ
อยากหาอะไรใหม่ๆ ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่ม
อยากรู้ว่าถ้าไม่ได้บงการชีวิตด้วยตัวเอง
โชคชะตาจะพาไปเจอกับเรื่องใดบ้าง
ทุกวันนี้มานั่งสังเกต ถึงได้รู้ว่าบางที
พรหมลิขิตก็พามาให้เจอกับสิ่งที่ไม่คาดฝัน
สิ่งที่ทำให้ตัวฉันรู้สึกอ่อนเเอลงเรื่อยๆ
ล้าจัง..
โอวาริ
